Hoe vind je innerlijke rust?

innerlijke rust

innerlijke rustInnerlijke rust! Hoe doe je dat?

In ons jachtige bestaan zijn velen van ons voortdurend op zoek naar innerlijke rust en houvast. Hoe hou je je staande in een wereld waarin veel van je wordt verwacht? Waarin je geacht wordt op veel fronten ballen hoog te kunnen houden? En vooral in een wereld waarin het draait om zien en gezien worden?
Als je door foto’s scrolt op Facebook en Instagram, dan lijkt het, alsof velen het perfecte leven leiden. Terwijl jij jouw leven niet eens durft te tonen. Omdat je het liever voor jezelf houdt. Omdat je de behoefte daartoe niet voelt. Of misschien omdat je je ervoor schaamt. Omdat het niet zo perfect is, als het op de plaatjes van anderen lijkt.

Extraverte personen maken nog steeds de dienst uit in een belangrijk deel van onze maatschappij. Degenen die zich laten horen tijdens vergaderingen, en zich uit durven te spreken, maken nu eenmaal eerder promotie dan anderen.

Maar als je de hele dag alleen maar aan het “roeptoeteren” bent om jezelf te laten zien, is het niet zo vreemd, dat je je gejaagd kunt voelen, of onrust ervaart. Hoe meer je het idee hebt, dat je op de voorgrond moet treden om jezelf te laten zien, hoe verder je van jezelf, en daarmee van je innerlijke rust verwijderd kunt raken.

In de stilte vind je antwoorden

Of je nu introvert bent, of toch een meer extravert persoon, er is niets mis met bewust contact maken met het stille deel in jezelf. In de stilte liggen vaak de mooiste antwoorden verborgen.

Voel je je nu erg onrustig, en zie je al op tegen het vooruitzicht om te moeten gaan mediteren of anderszins? Contact maken met het stille deel in jezelf is makkelijker dan je zou denken. Vijf minuten per dag ruimte nemen voor verstilling kan al voldoende zijn.

Meditatie of innerlijke verstilling is geschikt voor iedereen die een verandering aan wil brengen in de manier waarop je aankijkt tegen en omgaat met jezelf, anderen, het leven en de wereld én in de manier waarop jij zin geeft aan het leven.

Vijf minuten voor jezelf kunnen vijf echt goede minuten worden als je echt aanwezig bent in het hier en nu en niet ronddoolt in het verleden en de toekomst. Als je jezelf een duidelijk doel stelt voor die vijf minuten. En het van ganser harte en met volledige inzet doet.

Met je aandacht in het hier en nu

Je komt tot echt aanwezig zijn – waarbij je de dingen aanvaardt en laat zijn zoals ze zijn – door je vriendelijk en aandachtig bewust te zijn van je ademhaling en hoe die voelt in je lichaam. Dat is de poort die leidt naar het NU. Kun je eenmaal echt bewust in het hier en nu aanwezig blijven, dan kun je in de volgende minuut bepalen wat je met je bezigheid of meditatie beoogt. Je stelt jezelf dus een doel. Je stelt vast wat je hiermee wilt bereiken. Doe dan met volledige inzet de meditatie waarvoor je hebt gekozen.

Soms komen er al tijdens de meditatie gevoelens en gedachten bij je op, die je helpen bij het bereiken van je doel. Vanuit stilte vindt de stem van je intuïtie, van je innerlijk kompas haar weg naar boven. Het kan zijn dat er woorden bij je opkomen, of symbolen, of alleen een gevoel. Als dit zich aandient, neem het dan serieus. Blijf nog even in die stilte. Van daaruit kun je zien, of het nog duidelijker voor je wordt.

Het beste is om de vijf minuten per dag in te plannen aan het begin van je dag. Het begin van de dag is de beste tijd om met oude gewoontes van denken en voelen te breken, een nieuwe richting in te slaan en de toon van de dag te zetten. Hoe je je dag begint, is bepalend voor hoe je je de rest van de dag kunt voelen!

Wil jij leren hoe je meer innerlijke rust kunt ervaren en beter kunt samenwerken met de stille in jou?

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen, en waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen, meer grip krijgt op je reacties en emoties, en bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?

Jouw deelpersonages zijn voor een belangrijk deel verantwoordelijk voor de stress die jij in jouw leven ervaart. Schrijf je nu in voor mijn webinar “Weg met stress, neem weer regie over jouw leven”, waarin ik je uitleg wat jij kunt doen om meer rust en balans in jouw leven te ervaren, door de manager te worden van jouw deelpersonages. Doe je mee? Ik hoop je daar te zien!

Hoe je innerlijke criticus jouw gedachten negatief beïnvloedt

negatieve gedachten

negatieve gedachtenJouw innerlijke criticus is verantwoordelijk voor jouw negatieve gedachten

Heb je vaak last van negatieve gedachten? Dat komt door je innerlijke criticus. Je innerlijke criticus vergelijkt je voortdurend met andere mensen. Hij zorgt ervoor, dat jij degene bent die minder goed, sterk, slim, aantrekkelijk, intelligent, creatief, zakelijk of aardig bent, dan al die anderen.

Je innerlijke criticus heeft het beste met je voor. Zonder zelfkritiek zou je immers nooit over jezelf nadenken en je afvragen of dingen beter of anders kunnen. Maar…je innerlijke criticus heeft er een handje van om permanent te overdrijven. Heb je je de hele dag in het zweet gewerkt om je huis blinkend schoon te krijgen, dan zal je innerlijke criticus het niet nalaten om je te wijzen op die ene stofdraad aan het plafond die je over het hoofd hebt gezien. En vervolgens zal je innerlijke criticus er alles aan doen om je ervan te overtuigen, dat je dus niet goed genoeg je best hebt gedaan! Je kunt het in de ogen van je innerlijke criticus nooit goed genoeg doen. En dan laat hij je ook nog eens nimmer met rust.

Negatieve gedachten: een scherp getraind oog

Je innerlijke criticus heeft een haarscherp oog voor de allerkleinste details. Zo kan mijn innerlijke criticus het niet nalaten, om me te wijzen op vlekken in mijn kleding. Zelfs als ze nauwelijks waarneembaar zijn. Vervolgens laat mijn criticus me regelmatig langdurig ongemakkelijk voelen. Helemaal als ik op dat moment niet in staat ben om me te verkleden. Wat zullen anderen wel niet van me denken? Dat ik vies en onverzorgd ben?

Voor je het weet, leidt de dialoog met je innerlijke criticus je af van de interactie met anderen. Als ik aan het coachen ben, maar voortdurend moet denken aan dat vlekje op mijn kleding, doet dat iets met mijn alertheid en luistervaardigheden. En op het moment dat diezelfde innerlijke criticus je doet geloven dat je vies en onverzorgd bent, doet dat ook iets met de gedachten die je over jezelf hebt. “Als ik vies en onverzorgd ben, ben ik dan wel goed genoeg om anderen te coachen? Ben ik überhaupt wel goed in wat ik doe?”

Voor je het weet is je zelfvertrouwen tot het nulpunt gedaald, en heb je jezelf, met hulp van je innerlijke criticus wijs gemaakt, dat je niet goed genoeg bent, en maar beter ander werk kunt gaan zoeken. En dat allemaal vanwege een minuscuul, nauwelijks waarneembaar vlekje in je kleding.

Hou jij je wel aan de regeltjes?

Zo ver is je innerlijke criticus bereid te gaan, mits je hem de ruimte geeft. Je innerlijke criticus wil namelijk, dat jij je aan de regels houdt. Hij heeft je in de loop van je leven uitstekend geobserveerd. Hij kent de regels van al jouw deelpersonages. Hij houdt voortdurend in de gaten of jij je wel aan hun regels houdt. Zo niet, dan krijg je kritiek. Het zal je waarschijnlijk niet verbazen, dat mijn perfectionist sterk in mij aanwezig is. In mijn vak is het belangrijk om er representatief uit te zien. Het is belangrijk voor me, dat mensen zich op hun gemak voelen bij mij. Vandaar dat mijn innerlijke criticus meteen vlijmscherp reageert, als mijn uiterlijk niet onberispelijk is.

Als je goed naar jouw innerlijke criticus luistert, kun je dus precies ontdekken welke deelpersonages een hoofdrol spelen in jouw leven. Daar wil jouw innerlijke criticus maar wat graag mee samenwerken!

De angst van je innerlijke criticus: daarom plant hij die negatieve gedachten

Hoe zorg je er nu voor dat die negatieve gedachten die jouw innerlijke criticus je inplant, niet jouw leven gaan beheersen? Het is de kunst om je innerlijke criticus voor jou te laten werken in plaats van dat jij alles doet wat je innerlijke criticus zegt. Als je zijn kritiek kunt horen en er alleen van gebruikt wat je goeddunkt, kun je er veel aan hebben. Realiseer je dat zijn kritiek voortkomt uit oprechte bezorgdheid om jouw welzijn. Jouw innerlijke criticus opereert altijd uit angst.

En angst is een slechte raadgever. Zelf heb je misschien wel eens dingen gedaan uit angst, waar je achteraf hartelijk om kunt lachen. Zo heb ik eens, toen ik in de brugklas zat, een rondedans uitgevoerd met mijn onderbroek rond mijn enkels, omdat er een spin in mijn onderbroek was gevallen toen ik op het toilet zat. Toen was het doodeng, maar nu snap ik maar al te goed, dat het vriendinnetje met wie ik op dat moment huiswerk aan het maken was, bijna in haar broek pieste van het lachen.

Je hebt altijd een keuze om angst al dan niet serieus te nemen. Die arme spin is op dat moment waarschijnlijk banger van mij en mijn ongecontroleerde bewegingen geweest, dan ik van hem.

Als je nu weet dat angst een keuze is, weet dan ook, dat je ervoor kunt kiezen om je innerlijke criticus voortdurend een podium te geven, of juist niet. Je bewust worden van de negatieve gedachten die je innerlijke criticus je probeert in te planten, is al een eerste stap naar heelwording.

Wil je weten wat je kunt doen je innerlijke criticus definitief het hoofd te kunnen bieden?

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen, en waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen, meer grip krijgt op je reacties en emoties, en bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?

Jouw deelpersonages zijn voor een belangrijk deel verantwoordelijk voor de stress die jij in jouw leven ervaart. Schrijf je nu in voor mijn webinar: “Weg met stress, neem weer regie over jouw leven”. 

In dit webinar leg ik je uit, hoe jij de dwingende stemmetjes in je hoofd het zwijgen oplegt, waardoor je meer rust en balans kunt ervaren in je leven!

Jezelf accepteren: hoe doe je dat? Vraag hulp aan je levensgenieter!

Jezelf accepteren

Accepteer jij jezelf volledig?

Zeg eens eerlijk: hoe vaak heb je afgelopen zomer zuchtend voor de spiegel gestaan, omdat datgene wat je zag je niet aanstond? Vond je dat de vetjes rond je middel en je buik je toch echt verhinderden om zelfverzekerd in bikini naar het strand te gaan?

De strijd tegen de kilo’s is een strijd die veel vrouwen zullen herkennen, mijzelf incluis. Al ruim een half jaar maak ik mezelf wijs dat ik mijn gewichtstoename niet geheel kon voorkomen. Ik ben geblesseerd  door een gescheurde pees in mijn schouder. Die verhindert me om te sporten. En hoe meer je stilzit, hoe makkelijker je aankomt. En natuurlijk zit daar een kern van waarheid in. Maar als ik mijn eetpatroon zou hebben afgestemd op een leven met minder beweging, zou ik nu vast niet het idee hebben dat ik best 10 kilo af zou mogen vallen om ook weer in een maatje 36 te passen.

Kritiek helpt je niet!

Hoe meer ik tegen mezelf zeg dat ik best 10 kilo af zou mogen vallen, hoe meer geweld ik mezelf aan doe. Het geeft me stress, zeker afgelopen zomer. Ik ging met een vriendin (mét maatje 36) naar Ibiza.  In mijn hoofd nam mijn buik steeds groteskere proporties aan. Wat zou het eruit zien, samen op het strand! Ik nam een zonnebankkuur, vanuit het idee dat een gebruinde huid minder dik lijkt. Ook gooide ik er nog een extreme 5-daagse sapvastkuur tegenaan. Voordat we überhaupt vertrokken, had ik mijn levensgenieter zo ver mogelijk weggestopt. Afzien moest ik, om nog een beetje mooi te kunnen zijn! En afzien was het, 5 dagen lang leven op vloeibare groentesapjes, waarvan de helft qua smaak niet te hachelen was.

Hup, in de kofferbak met die levensgenieter! Als mijn levensgenieter me niet telkens had wijsgemaakt dat ik dat ene wijntje (met daarbij een stuk kaas, of zoutjes) toch écht wel had verdiend na een drukke werkdag, dan had ik nu niet zo hoeven stressen!

Helper of saboteur?

Ik kon mijn levensgenieter niet langer zien als een helper op mijn pad. Ze was mijn grootste saboteur geworden. Doordat mijn levensgenieter telkens zo mild tegen me was geweest als ik ergens zin in had, was ik ongemerkt aangekomen en gegroeid. Koren op de molen van mijn innerlijke criticus! De zelfveroordeling en afwijzing waren niet van de lucht.

Voor je het weet, kom je op die manier in een negatieve spiraal terecht. “Ik ben toch al te zwaar, dus dat extra broodje of koekje maakt nu toch niet meer uit.” Maar klopt de gedachte dat je levensgenieter je grootste saboteur is, eigenlijk wel? Geniet je nog wel écht van het eten wat je tot je neemt? Of is het meer bedoeld om een leegte, een tekort in jezelf te vullen? Is het wel écht je levensgenieter die je aanzet tot méér consumeren dan goed voor je is?

Je levensgenieter helpt je om te genieten!

Toen we eenmaal op Ibiza waren, zag ik al snel, dat het vooral mijn innerlijke criticus en andere oordelende stemmetjes waren geweest, die ervoor zorgden dat ik niet lekker in mijn vel zat. Vanuit rust en ontspanning in een prachtige zonnige omgeving in gezelschap van een lieve vriendin goed voor mezelf zorgen, bleek helemaal niet zo moeilijk.

Als bij toverslag had mijn levensgenieter helemaal geen zin meer in “zware maaltijden”. Ik stilde mijn trek met lichte en frisse hapjes. Ik proefde ze werkelijk en genoot ervan! Mijn levensgenieter voedde ons, door steeds te kiezen voor de mooist gelegen beachclubs. Daar verbleven we op luxueuze strandbedjes in de schaduw. We zochten prachtige baaitjes uit om te zwemmen en bleven ver weg van het massatoerisme.  Allebei wisten we, dat onze levensgenieter daar heel verdrietig van zou worden.

Vrijwel zonder woorden wisten mijn vriendin en ik steeds hoe we onze dag door wilden brengen, met zoveel mogelijk plezier en zo weinig mogelijk stress. Mijn buik was echt niet ineens op miraculeuze wijze kilo’s geslonken. Toch leek mijn gewicht er ineens veel minder toe te doen. Door onze levensgenieters bewust mee te laten beslissen over de invulling van onze dag, ging ik inzien dat ik haar én mezelf veel meer mocht omarmen.

Je ego staat vaak in de weg

Jouw kritische deelpersonages, je innerlijke criticus, of simpelweg je ego hebben jou ervan overtuigd dat er iets mis is met je lichaam. Als je met de blik van je innerlijke criticus naar je lichaam kijkt, beïnvloedt dat ook jouw visie over je lichaam. Maar als je gaat zien dat je ego niet goed wijs is, word je wakker, en weet je weer, dat je angst om niet goed genoeg te zijn in feite een illusie is.

Je gewicht bepaalt namelijk nooit hoeveel je waard bent. Jouw waarde zit in jezelf! In de liefde voor jezelf en de liefde voor anderen. Dat is de werkelijke waarde die je hebt. En hoe meer ruimte je maakt voor je levensgenieter, hoe makkelijker het wordt om jezelf volledig te omarmen. Je levensgenieter weet immers precies waar jij van op kan laden. Van een dagje sauna, van een wandeling in de natuur, van onder een dekentje met een stapel tijdschriften en een pot thee op de bank, een lekker warm bad, noem maar op. Het doel van je levensgenieter is vooral om jou je goed te laten voelen met jezelf, in jezelf, over jezelf… En zo helpt ze je met jezelf accepteren.

Meer weten? Ik help je graag verder!

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen. Waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen. Meer grip krijgt op je reacties en emoties. En bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?

Jouw deelpersonages zijn voor een belangrijk deel verantwoordelijk voor de stress die jij in jouw leven ervaart. Schrijf je nu voor mijn gratis videoserie “Meer grip op stress”, en ontdek wat jij kunt doen om minder stressvol door het leven te gaan!

 

Last van je twijfelaar? Dit kun je doen voor rust in je hoofd!

rust in je hoofd

Wil jij rust in je hoofd?

“Ik wil rust in mijn hoofd! Steeds als ik denk dat ik eigenlijk wel weet wat ik moet doen, komt er een stemmetje in mijn hoofd, die onrust zaait. Die me steeds weer opnieuw laat twijfelen of datgene wat ik nu meen te voelen, wel écht waar is. En als ik dan ruimte geef aan dat stemmetje, dan roept het op een gegeven moment zo hard, dat ik geen idee meer heb van wat waar is en wat niet. Totale verwarring neemt bezit van me, en aan het eind van de dag ben ik doodmoe. Terwijl ik niet gedaan heb wat ik eigenlijk had willen doen, want ik heb de hele dag lopen twijfelen of het wel het juiste was om te doen!”

Vertwijfeld keek ze me aan. “Ik ben een volwassen vrouw. Dan zou je toch mogen verwachten dat ik mijn EIGEN keuzes kan maken en mijn EIGEN leven kan leiden? Het lijkt wel alsof mijn twijfelaar het stuur heeft overgenomen. Er komt niets meer uit mijn handen, omdat ik simpelweg niet weet wat ik moet doen! Ik heb het gevoel dat mijn twijfelaar mij steeds verder weg brengt van wie ik werkelijk ben. Help me!”

Jij hebt de sleutel tot verandering in handen

Glimlachend keek ik haar aan. “Wat wil je dat ik doe? Tegen je twijfelaar zeggen dat hij beter in het bos kan gaan spelen? Zou hij daar naar luisteren denk je? Jij hebt de sleutel in handen. Jij weet heel goed wat je wilt. Je bent alleen afgestemd op de verkeerde frequentie.”
Haar ongeduld en irritatie was voelbaar. “Dus je zegt me nu dat ik het zelf op kan lossen? Als ik wist hoe dat moest, dan zat ik hier toch niet? Geef me eens een hint? Ik wil dat gekwetter in mijn hoofd niet meer horen. Ik wil rust in mijn hoofd!”

Als dit herkenbaar is voor je, lees dan vooral verder. Het is makkelijker dan je denkt om over te schakelen op de juiste frequentie.

Stap voor stap naar rust in je hoofd

Hoe hard de stemmen in ons hoofd, onze deelpersonages ook om voorrang roepen, er is altijd een deel van jou wat de juiste weg wel weet. Intuïtief weten we altijd wel welke weg we willen gaan. Ons innerlijk kompas liegt nooit. Het enige wat je hoeft te doen als je overmant raakt door twijfel, is contact maken met dat stemmetje diep binnenin je. Als dat spreekt, komt het vaak vanuit een ander deel van je lichaam. Vanuit je buik of vanuit je hart. Alleen al daarmee laat je intuïtie je voelen dat ze anders is, dan al die om voorrang vechtende personages in je hoofd.

Niet voor niets hebben veel mensen het over een “gut feeling” of “onderbuikgevoel” als ze een beslissing nemen, die voor anderen totaal onlogisch lijkt. Je liet je leiden door je innerlijke kompas, je hogere bewustzijn, die vanuit je buik of hart opereert.

Vertrouw op je intuïtie

Durf jij wel te vertrouwen op dat innerlijke kompas?

Het kan namelijk zijn dat ze dingen laat doen, die je niet logisch kunt beredeneren, en ook dat kan weer voor twijfel zorgen. Als je je niet volledig durft over te geven aan je intuïtie, dan zal ze eerder dienen als voer voor je twijfelaar. Terwijl het nu juist de bedoeling is dat ze je twijfelaar een halt toeroept.

Denk daarom eerst eens terug aan een moment waarop je besloot gehoor te geven aan je intuïtie. Beschrijf dit moment zo levendig mogelijk voor jezelf. Wat gebeurde er? Wat heeft het je opgeleverd?
Zijn er ook momenten geweest in je leven, waarin je dat dringende waarschuwende stemmetje diep binnenin je besloot te negeren? Hoe is dat voor je uitgepakt?

Wat er gebeurt als je je innerlijke kompas negeert

Zelf weet ik maar al te goed, wat er kan gebeuren als je besluit voorbij te gaan aan je intuïtie. Ooit solliciteerde ik ergens. In een stad waar ik mezelf had voorgenomen nooit te zullen gaan werken. Bij een man van wie ik tijdens het sollicitatiegesprek al de kriebels kreeg. Toen een paar uur later mijn voormalig teamleidster belde om te vertellen dat die man bij haar om een referentie had gevraagd, en zij mij flink had aangeprezen, was mijn eerste reactie teleurstelling. Ik wilde die baan helemaal niet! Iedere vezel in mijn lichaam verzette zich tegen de gedachte daar te moeten werken. Mijn innerlijk kompas kon niet duidelijker tegen me zijn. En toch accepteerde ik de baan.

Geleid door mijn twijfelaar

Omdat mijn twijfelaar er hele andere gedachten over had. Ik was op dat moment werkloos, en verlaten door mijn toenmalige vriend. Wilde ik mijn huis blijven wonen, dan had ik geld nodig. Mijn twijfelaar overtuigde me ervan toch vooral te kiezen voor zekerheid, zelfs als dat zou betekenen dat ik werk moest doen dat indruiste tegen al mijn waarden en normen. Mijn twijfelaar was zo sterk, dat de gedachte, dat er vast nog wel andere banen voor me waren, die beter bij me pasten, volledig naar de achtergrond werd gedrongen.

Een jaar heb ik het daar volgehouden. Een jaar vol stress, frustratie en ongenoegen. Uiteindelijk was er een conflict met het management voor nodig om me in te laten zien, dat mijn weg toch écht ergens anders lag. Ik heb veel geleerd in dat jaar, vooral over mezelf. Maar ik had het mezelf zoveel makkelijker kunnen maken, als ik toen niet die overduidelijke stem diep van binnen had genegeerd.

Hoe zit het bij jou?

Welke antwoorden heb jij voor jezelf opgeschreven? Wanneer ben jij tegen je gevoel ingegaan? Wat heeft dat je gekost?
En misschien nog wel belangrijker: wie zegt jou dat je leven positiever was verlopen, als je besloten had om wél naar je onderbuikgevoel te luisteren?

Van binnen weet je alles. Je lichaam liegt nooit. Piept en kraakt het, als je teveel hooi op je vork hebt genomen, dan geeft het een overduidelijk signaal af, dat het tijd is om het wat rustiger aan te gaan doen. Voel jij je kiplekker, dan is dat altijd een teken dat je in balans bent. Je deelpersonages, je ego’s vechten niet om voorrang, maar jij weet wat je kunt doen om je zo goed mogelijk te voelen. Daarom is het belangrijk, om de signalen die je lichaam je geeft, vooral nooit te negeren.

Leer luisteren naar de signalen van je lichaam.

Wat wil het je vertellen? Maak bewust tijd om even te verstillen en te vertragen. En je zal merken, dat de stemmetjes in je hoofd verstommen. Ze hebben niet langer een functie, omdat vanuit rust de mooiste antwoorden naar boven komen. En komen de antwoorden niet meteen, omdat ze ergens diep, diep, diep liggen weggestopt? Dan kun je in elk geval even genieten van de rust in je hoofd!

Werk jij samen met mij aan meer rust in je hoofd?

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen, en waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen, meer grip krijgt op je reacties en emoties, en bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?
Jouw deelpersonages zijn voor een belangrijk deel verantwoordelijk voor de stress die jij in jouw leven ervaart. Schrijf je nu voor mijn gratis videoserie “Meer grip op stress”, en ontdek wat jij kunt doen om minder stressvol door het leven te gaan!

Jouw deelpersonages: een bus vol ikken

jouw deelpersonages

Jouw deelpersonages: leer jezelf beter kennen

Vraag je je wel eens af waarom je zo geïrriteerd reageert tegen je man en kinderen, terwijl er eigenlijk geen reden voor is? Hoor jij jezelf wel eens dingen zeggen, waarvan je later denkt: “Kwam dat uit mijn mond?” Pieker je veel? Ga je langer door met werken dan goed is voor je? Vind je het lastig om tijd te nemen voor jezelf omdat er altijd nog wel iets te doen is? Ervaar je stress, omdat wat je doet, nooit goed GENOEG is?

Allemaal stemmetjes die maar door blijven babbelen in jouw hoofd, die zelden tevreden of stil zijn. Waar komen die stemmetjes toch vandaan?

Wie zit er bij jou aan het stuur?

Grote kans dat één van jouw ikken het stuur van jouw bus heeft overgenomen, en je daardoor soms de regie kwijt lijkt te zijn.Jouw ikken? Alleen mensen met meervoudige persoonlijkheidsproblematiek bestaan toch uit meerdere delen, of niet? Het klinkt misschien een beetje schizofreen, maar iedereen draagt een bus vol met verschillende persoonlijkheden met zich mee. Kijk alleen maar eens naar alle verschillende rollen die je dagelijks vervult. Misschien ben je een vader of moeder, een werknemer, collega, partner, vriendin, manusje van alles op school, kok(kin), schoonmaker, sportieveling, en bovenal een hele goede manager. Een manager die ervoor zorgt, dat je al deze rollen moeiteloos kunt vervullen.

Veel verschillende personages

Binnenin jou ziet het er niet veel anders uit. Je hebt een levensgenieter in je, een romanticus, een verstandige, maar wellicht ook een perfectionist, innerlijke criticus, pleaser of perfectionist. Zolang je de verschillende rollen met elkaar kunt combineren, en in evenwicht kunt houden, is er niet zoveel aan de hand. Dan verloopt je leven zoals JIJ het wil, en ben jij de manager van je verschillende ikken. Jij bepaalt welke ik je in welke situatie het best kunt aanspreken, zodat deze jou kan ondersteunen. Je schakelt moeiteloos tussen de verschillende rollen die je vervult. Het lukt je om ontzettend veel ballen hoog te houden.

Helaas is dit scenario (nog) lang niet voor iedereen weggelegd. Sommige ikken dringen zich ongemerkt meer op de voorgrond, en kunnen daardoor voor flink wat gepieker en onrust zorgen. Die ikken klinken ook lang niet altijd voedend en ondersteunend. Misschien herken je het wel. Je gaat naar een feestje, en staat lang te draaien voor de spiegel. Een kast vol mooie kleding, maar overal is wel iets op aan te merken. Je kont is te dik, je buikje toont, je ziet er niet uit……! Zo’n stemmetje wat overal wat op heeft aan te merken, en je voortdurend kleineert, daar wil je toch afscheid van nemen?

Jouw persoonlijke bodyguards

Als je gaat werken met jouw bus vol ikken, is het belangrijk om te onthouden, dat ieder personage in jou ontstaan is vanuit een positieve intentie. Je perfectionist, slavendrijver, innerlijke criticus, schreeuwlelijk, pleaser enzovoorts, zijn ooit gevormd om jou te ondersteunen op je levenspad.

Als we worden geboren als baby, zijn we nog helemaal blanco. Onze bus is dan nog niet gevuld. Dat is ook niet nodig, want als baby treedt je de wereld heel onbevangen en open tegemoet. Je hebt nog geen besef van goed of kwaad. Dat verandert al snel, als je je gaat realiseren, dat je je eerste levensjaren ontzettend afhankelijk bent van anderen. Als je in je wiegje ligt, en je lacht naar de mensen die boven je hangen, krijg je een fijne reactie. Een andere respons, dan wanneer je alleen maar ligt te huilen. En zo leer je al snel, dat je de mensen om je heen tevreden houdt, als je veel lacht. Een pleaser in de dop is geboren! Je pleaser is dan je persoonlijke bodyguard. Hij beschermt je tegen afwijzing, en zorgt ervoor dat je je geliefd kunt voelen.

Het ontstaan van je bodyguards

Later, op de basisschool, als je je eerste spreekbeurt moet houden, ontstaat als vanzelf een perfectionist, of innerlijke criticus. Ze willen dat je je goed voorbereid, om te voorkomen, dat je een flater slaat ten overstaan van de klas. Met hun soms kritische houding, willen ze je helpen, het beste uit jezelf te halen.

Elk personage in jou handelt vanuit een positieve intentie. Ze wil je beschermen tegen kritiek, afwijzing of hoongelach. Wanneer we ouder worden, hebben we minder bescherming nodig. Als het goed is, zijn we in staat onze eigen keuzes te maken, zonder dat we steeds scherp moeten worden gehouden door onze ikken.

En dat is waar het vaak mis gaat. We zijn zo gewend geraakt om naar die kritische stemmetjes in onszelf te luisteren, dat we de regie uit handen geven. Onze to-do-lijstjes zijn eindeloos. Genieten en de boel de boel laten voelt bijna als hoogverraad. En van dat altijd maar streven naar goedkeuring, kun je behoorlijk moe worden.

Tijd om het anders te gaan doen!

Laat mij je helpen bij het managen van jouw ikken

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen, en waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen, meer grip krijgt op je reacties en emoties, en bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?

Mijn kaartenset vormt de  basis vormen van mijn online training “Aan het stuur”, waarmee jij definitief de regie over jouw leven kunt terugnemen. Jij wordt de manager van jouw ikken.

 

 

Woedeaanvallen: hoe je jouw boze kind tot de orde kunt roepen

woedeaanvallen

Woedeaanvallen: Hoe manage je boosheid, verdriet of wrok?

Je kunt nog zo hard je best doen om je deelpersonages te managen, en je te trainen in een positieve mindset, soms staat het échte leven ineens voor de deur. Het leven waarin niet alles moeiteloos gaat, waarin je soms wordt overvallen door gevoelens van onrecht, boosheid en verdriet. Waarin het ontzettend moeilijk is, om het stuur van jouw leven niet definitief over te laten nemen door je boze kind en of je schreeuwlelijk, en je te laten overspoelen door wrok. Hoe je dit voorkomt, lees je in deze blog.

En toen stond de wereld stil

Gisteren hield de wereld even op met draaien. Er leek niets anders te bestaan dan onmetelijk groot verdriet, en een onbeschrijfelijk gevoel van onrecht. Onze katten zijn voor ons volwaardige leden van ons gezin. Ze zijn onze kindjes. Onze jongste, onze lieve kleine Pop, was al een paar dagen lusteloos en wat teruggetrokken. Ze bleek koorts te hebben, die de dierenarts niet onder controle kreeg.

Na een buikecho omdat haar buikje in korte tijd erg was opgezwollen, bleek dat alles gevuld was met vocht, en Pop leed aan het ongeneeslijke en besmettelijke Fip-virus. ’s Middags kwamen we met een leeg mandje thuis, terwijl we ’s ochtends niet hadden kunnen vermoeden dat ze zo ernstig ziek zou zijn. Het is nog onduidelijk in hoeverre ze onze andere lieverds heeft kunnen besmetten, en wat de gevolgen zijn voor onze zwangere Fluffy.

Pop is slechts één jaar oud geworden.

Overspoeld door boosheid

In de auto, onderweg naar huis, werd ik overspoeld door een enorme boosheid. Nietsontziend schold ik tegen elke weggebruiker, die maar iets te langzaam reed naar mijn zin. Iedereen moest aan de kant, want ik wilde zo snel mogelijk naar huis, om me onder een deken te verstoppen, of te schuilen in de armen van mijn vriend. Mijn boze kind werd steeds onredelijker. “De wereld is onrechtvaardig!” “Hoe kan zo’n lief en onschuldig poesje nu ineens van ons weggenomen worden?” “Hoezo is dat virus besmettelijk?! Ik laat toch niet mijn gezin op deze manier uit elkaar rukken?!” “De eigenaresse van de cattery waar we Pop hadden gekocht, wist inmiddels dat meerdere poesjes besmet waren met Fip en eraan overleden. Waarom had ze ons niet gewaarschuwd?!?”

Het was maar goed dat mijn vriend op dat moment achter het stuur zat, want ik was in staat onschuldige voorbijgangers iets aan te doen. Zo’n onrecht moest recht worden gezet, en ik kon niet meer redelijk nadenken over hoe dat dan zou moeten gaan.

Intussen brak het zweet me aan alle kanten uit. De airco in de auto kon mijn woede niet koelen. Mijn vriend probeerde me te sussen, omdat hij zag hoe overstuur ik was.

“Ik ben een beetje misselijk”, piepte ik. “Even doorademen, we zijn er bijna”, reageerde mijn vriend. De weg naar de voordeur en het toilet bleek te ver. De woede kolkte door mijn lijf, en zorgde ervoor dat mijn maag zich omdraaide. Ik kon nog net naar een hoekje rennen in de voortuin. De golven van machteloosheid bleven maar komen, net zo lang, totdat er alleen nog bittere gal restte. De vernedering was compleet. Ik stond te kotsen in mijn eigen voortuin. En zelfs daarmee kreeg ik Pop niet terug.

Hoezeer ik ook mijn best deed, de douche kon mijn verdriet en boosheid niet wegspoelen. De smaak van bittere gal bleef nog lang branden in mijn keel. Mijn hoofd bonkte en pulseerde aan alle kanten, en de tranen bleven maar stromen. Het voelde alsof mijn boze kind met kistjes aan tegen mijn hoofd aan het schoppen was.

Hoe vind ik een beter gevoel?

Mijn klanten leer ik altijd dat ze hun gevoelens vooral niet moeten proberen te onderdrukken, maar ze mogen doorvoelen. Bij mij zorgde het ervoor, dat ik me alleen maar slechter ging voelen. Er moest een makkelijkere manier zijn. “Practise what you preach”, hield ik mezelf voor.

Qua emotie en vibratie zat ik op het absolute dieptepunt. Het was niet langer mogelijk voor me om nog lichtpuntjes te zien. Woede, verdriet en angst voor wat misschien nog komen gaat vochten om voorrang. En dat terwijl het totaal onduidelijk is of onze andere poezen besmet zijn geraakt, en wanneer een eventuele besmetting zich zal manifesteren. Het virus kan onder invloed van stress of een verminderde weerstand muteren naar de dodelijke variant, maar kan ook nog jaren sluimeren zonder klachten te geven.

Wilde ik me de komende dagen, weken, maanden, misschien zelfs jaren, zo blijven voelen? Of zou ik toch iets kunnen doen om mijn boze kind en zijn angsten in te tomen, zonder daarbij weg te lopen van mijn verdriet?
Ik herinnerde me de woorden van Gabrielle Bernstein dat je moeilijkheden en tegenslagen op je pad niet kunt voorkomen, maar wel de manier hoe je daarmee omgaat.

Wat kan en wil je geloven wat beter voelt dan nu?

Ik vroeg me af wat ik zou kunnen of willen geloven dat me een iets beter gevoel zou geven dan het idee dat de wereld onrechtvaardig en gemeen was. Op internet zochten mijn vriend en ik naar meer informatie over Fip.

“Geen van onze katten vertonen op dit moment symptomen die zouden kunnen wijzen op Fip.” “Katten met een verlaagde weerstand lopen een groter risico op het ontwikkelen van Fip. Popje had een flinke ontwikkelingsachterstand, en zag eruit als een kitten van zes maanden, in plaats van een jaar. Ze heeft nooit een eerlijke kans gehad tegen het virus, maar dat zegt niets over onze andere katten.”
“Uit onderzoek is gebleken dat kittens met een ontwikkelingsachterstand met Fip niet ouder worden dan 8 maanden. Wij hebben toch ruim een jaar van ons zonnestraaltje mogen genieten.”
“Hoewel ze het gemis niet op kunnen vullen, kunnen de knuffels van onze andere boefjes het leed wel verzachten.”

Ruimte creëren

Wat er gebeurde was fijn. Het verdriet verdween niet, de woede, wrok en angst wél. Er kwam ruimte in mijn lijf. Ook nu tijdens het typen van dit blog, voel ik nog steeds mijn hart ineen krimpen als ik denk aan haar kwispelende staartje en haar trouwe volhardendheid elke morgen. Eérst knuffelen, en dan pas ontbijten, vrouwtje. Je bent nu van mij! Dat komt NOOIT meer terug. NOOIT MEER.

Het verschil is, dat ik nu vervuld van liefde aan haar terug kan denken, in plaats van dat arme zieke lijfje dat gisteren hulpeloos op de behandeltafel lag. Rouw kost tijd, zeker als je je zo verbonden voelt met je huisdieren als wij. Het verdriet mag er zijn. Elke keer dat er tranen vloeien, wordt er weer een stukje geheeld.

Maar me mee laten slepen door boosheid, woede, verwijten, wrok en angst, zorgt ervoor dat de komende tijd nog moeilijker zal worden. Stress is juist hetgeen wat we willen vermijden nu, om het virus geen kans te geven om te muteren. Katten zijn zeer sensitief, dus ik wil in geen geval mijn frustraties en onmacht op hen projecteren waardoor ze stress voelen.

“Ik vergeef mijn angst, en kies ervoor om in plaats daarvan liefde te zien”, wordt daarom mijn mantra. Makkelijk zal het zeker niet altijd zijn, maar het voelt wel veel lichter.

En zo werd het me duidelijk, dat zelfs in momenten waarop je het absolute dieptepunt lijkt te hebben bereikt, het altijd mogelijk is, om je iets beter te voelen. Zonder weg te lopen van je emoties.

Werk jij met mij aan het managen van je woedeaanvallen en andere emoties?

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen, en waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen, meer grip krijgt op je reacties en emoties, en bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?
Mijn kaartenset vormt de basis van een online programma, waarmee jij definitief de regie over jouw leven kunt terugnemen. Jij wordt de manager van jouw ikken. In de aanloop naar deze training, zal ik wekelijks schrijven over de ikken, en de belangrijkste deelpersonages met je delen.

 

Houden van jezelf: hoe de afhankelijke ervoor kan zorgen dat jij je eigen-waarde niet ziet

houden van jezelf

Houden van jezelf: maak je jezelf niet te afhankelijk van anderen?

Lukt het je om te houden van jezelf, of maak je je daarbij vooral afhankelijk van anderen? Je zal vast momenten herkennen in je leven waarin je je afhankelijk voelt van anderen. Op je werk, wanneer je samen invulling moet geven aan een project; van andere ouders, als jullie hebben afgesproken per toerbeurt naar de hobby- en sportclubjes van je kinderen te rijden; van je ouders, of ze op willen passen op de kinderen. Misschien voel je je zelfs afhankelijk van je partner.Wat als het inkomen van je partner plotseling weg zou vallen? Redden jullie het financieel dan nog wel?

In zekere zin zijn we allemaal wel eens afhankelijk van anderen. En daar is niets mis mee. Sterker nog, het helpt je, om je ook verbonden te voelen met anderen om je heen.
Anders wordt het wanneer de afhankelijke een te grote rol in je leven gaat spelen en je jezelf daarmee kleiner gaat maken dan anderen. Als je andere mensen groter en belangrijker gaat maken eigenwaarde gebeurt.

Houden van jezelf: iedereen is gelijk

Al in 1776 schreef Thomas Jefferson in de Declaration of Indepence in Amerika:

“We hold these thruths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable Rights, that among these are Life, Liberty and the Pursuit of Happiness.”

(Vervolgens zou het nog jaren duren voordat de Amerikanen daadwerkelijk de betekenis van deze verklaring begrepen, want rassenscheiding was in de 19e en 20e eeuw natuurlijk aan de orde van de dag.)

Thomas Jefferson doorgrondde in 1776 al een zeer belangrijk principe, waar we tegenwoordig stapels zelfhulpboeken voor nodig hebben om het te begrijpen. Als iedereen gelijk is, heeft iedereen in dezelfde mate recht op leven, vrijheid en het nastreven van geluk. Als iedereen daar in gelijke mate recht op heeft, hoef je je niet afhankelijk te maken van anderen, om het te krijgen! Echte vrijheid en geluk zitten immers binnenin jezelf, en zal je dus ook daar moeten vinden. En daardoor ga je ook weer houden van jezelf!

Mijn eigen lessen in het loslaten van afhankelijkheid

Begin september ging ik naar een event in Hilversum. Gabrielle Bernstein, schrijfster van diverse New York Times-bestsellers en spiritueel activiste, verzorgde daar een dagvullend programma. Ze leerde ons, dat er twee grondhoudingen zijn van waaruit we leven. Vanuit angst, of vanuit liefde.
Als je twijfel, teleurstelling, boosheid, verdriet of tekorten ervaart in je leven, leef je vanuit een geloofssysteem dat gebaseerd is op angst. Het mooie is, dat je elke dag, zelfs elke minuut opnieuw kunt kiezen wat je wilt zien en ervaren in jouw leven, en dat je ook voor liefde kunt kiezen.

Als je meent je afhankelijk te moeten opstellen van anderen, is er altijd sprake van een tekort-denken. Ik ben minder succesvol dan de ander, ik ben minder creatief dan de ander, ik heb minder mogelijkheden dan de ander, enzovoorts. Dit gebeurt ook, als bewondering voor een ander omslaat in adoratie. De scheidslijn daartussen is heel dun.

Op datzelfde event ontmoette ik een grote inspiratiebron van me, Lou Niestadt. Lou is schrijfster, illustrator, onderneemster en bovenal levenskunstenaar. Haar boeken, geschreven in art-journal-stijl, hebben me enkele jaren geleden geprikkeld in het herontdekken van mijn eigen creativiteit. Mijn kaartenset, maar ook de helpende verhalen die ik schrijf voor kinderen, zouden er waarschijnlijk niet zijn geweest, als Lou niet op mijn pad was gekomen. Lou en ik wisselden tijdens het event wat creatieve ideeën uit, ze bood me een platform om mijn kaartenset en training “Aan het stuur” te pitchen in haar community, én vroeg me bij haar te komen zitten.

Hoe ik mezelf heel klein maakte

En toen gebeurde er iets wonderlijks. Ik plaatste haar enorm op een voetstuk, en zat de eerste tien minuten zo gespannen als een veer naast haar. Zelfs van de aantekeningen die ze maakte tijdens het event wist ze kleine kunstwerkjes te maken.

Op dat moment gingen mijn gedachten met me op de loop. “Zij belichaamt creativiteit, en ik? Ik stel naast haar helemaal niet zoveel voor. Mijn kaartenset steekt maar schril af tegen haar boeken. Ik rommel nog maar een beetje in de marge. En: ik heb Lou echt nodig om mijn training, die bijna af is, de wereld in te helpen. Mensen zullen eerder iets aannemen van iemand die haar sporen al heeft verdiend, dan van mij…”

Ik kon niet langer genieten van de verbinding en oprechte interesse die Lou in mij en mijn werk toonde, en maakte mezelf hoe langer hoe kleiner. De woorden die Gabby (Bernstein) een dag eerder had gesproken over jezelf kleiner maken dan nodig en hoe je ook voor liefde kunt kiezen, verdwenen steeds verder naar de achtergrond. Zo makkelijk gaat dat dus!
Iemand die bekender, succesvoller is en meer impact heeft dan jij, moet toch immers wel beter en groter zijn?

Na een minuut of tien ebde het gespannen gevoel weg. Ik kon dankbaarheid voelen voor het feit dat ik mijn grote inspiratiebron mocht leren kennen, en dat ik haar had weten te raken met mijn werk. Mijn gevoel van angst om minder, kleiner en onbetekenend te zijn veranderde al snel.

Houden van jezelf: je gedachten creëren je eigen realiteit

Ik zag in, dat de gedachtes die ik had, gedachtes waren die ik zelf had gecreëerd. Het zei helemaal niets over de waarheid van deze gedachten. En het gaf mij een heel goed gevoel om Lou op basis van gelijkwaardigheid te zien, als twee creatieve zielen die elkaar ontmoetten. Lou deed dat van meet af aan al, ik had er iets meer tijd voor nodig.

Sterker nog, ik ging inzien, dat de angst die ik eerst voelde om minder te zijn, eigenlijk ook een grote wens bevatte. Namelijk de wens om zelf ook anderen te mogen inspireren met mijn creativiteit. Als je wensen hebt waar je je op kunt richten, ervaar je als vanzelf meer vrijheid en geluk. Die Thomas Jefferson was zo gek nog niet!

Hoe zit het bij jou?

Ga nu eens bij jezelf na, wanneer jij jezelf kleiner of afhankelijker maakt van anderen dan nodig. Welke angsten en gevoelens liggen er onder het gevoel dat je minder waard bent dan die ander? Maken die gedachten dat je kunt houden van jezelf? En als je dan je angsten hebt verkend, kom je dan misschien op een punt waarop je je werkelijke wensen ontdekt?

Hoe ik je kan helpen meer van jezelf te houden

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen, en waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen, meer grip krijgt op je reacties en emoties, en bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?
Mijn kaartenset zal de basis vormen van een online programma, waarmee jij definitief de regie over jouw leven kunt terugnemen. Jij wordt de manager van jouw ikken. In de aanloop naar deze training, zal ik wekelijks schrijven over de ikken, en de belangrijkste deelpersonages met je delen.

Schuldgevoel: wat kun je daartegen doen?

schuldgevoel

Schuldgevoel

Schuldgevoel. Een gevoel dat we allemaal wel kennen. Vrouwen lopen er vaak in voorop.

Je voelt je schuldig omdat je je kinderen te weinig ziet, omdat je veel werkt. Als je ’s avonds weer naar de kast loopt voor een extra stukje chocola bij de thee. Omdat andere moeders veel meer doen bij activiteiten op school. Omdat je liever een avond blijft bankhangen, dan te gaan sporten. Omdat jouw huis nooit helemaal opgeruimd lijkt te zijn. Als je geniet van een weekendje weg met vriendinnen, terwijl je man en kinderen gewoon thuis zijn. Omdat je tegen je kinderen hebt geschreeuwd, zonder duidelijke aanleiding.  Omdat je liever één op één afspreekt dan dat je naar een feestje gaat. Omdat je niet meer in je lievelingsbroek past. Je voelt je zelfs schuldig, omdat je je afval deze week minder zorgvuldig gescheiden hebt.

De dader aan het stuur

Hoe vaak denk jij over jezelf, “zie je wel, nu heb ik het weer gedaan?” Als je deze gevoelens herkent, is er een grote kans, dat de dader in jou erg actief is. Ooit is de dader in jou ontstaan vanuit een positieve intentie. De dader in jou wilde ervoor zorgen dat je voldoende oog zou blijven houden voor de dierbaren om je heen. De dader in jou wilde voorkomen dat anderen je als egoïstisch zouden zien.

Maar intussen is de dader zich overal mee gaan bemoeien, en is er bijna geen dag meer in je leven, waarin je niet gebukt gaat onder schuldgevoel.

Waarom vrouwen meer last hebben van schuldgevoel dan mannen

Onderzoek heeft uitgewezen, dat vrouwen zich veel vaker schuldig voelen dan mannen. En dat is niet zo vreemd. Evolutionair gezien, hadden mannen weinig reden om zich schuldig te voelen. Van hen werd verwacht, dat zij erop uit trokken om op jacht te gaan. Vrouwen bleven thuis om voor het eten, het huishouden en de kinderen te zorgen. Als de man thuiskwam na tochten vol ontberingen, was het van oudsher de vrouw die moest regelen, dat thuis alles gesmeerd verliep. Kwam de man thuis zonder prooi, of had de jacht weinig opgeleverd, dan had hij vast zijn uiterste best gedaan, en gevaren getrotseerd. Vrouwen hadden het veel “makkelijker”. Vrouwen weten niet anders, dan dat er een bepaalde verantwoordelijkheid op hun schouders rust, waarop ze zouden kunnen worden aangesproken, op het moment dat ze niet aan de verwachtingen voldoen.

Hoe doorbreek je je schuldige gedachten?

Betekent dit dan dat we maar moeten leren leven met schuldgevoel?  Dat we daarmee de dader een grote plek in ons leven gunnen? Het is immers een patroon wat van oudsher is ontstaan. Dat doorbreek je niet zomaar, toch?

Dat is gelukkig een misvatting. Wij kiezen er zelf voor, om te geloven wat de stemmetjes tegen ons vertellen, ook al berust het niet op waarheid. Iedereen heeft immers een eigen waarheid, dat hoeft niet DE waarheid te zijn.

Steeds meer mensen kiezen ervoor niet meer dagelijks het journaal te volgen. Enerzijds omdat ze moeite hebben om de stroom van negatieve berichten te verwerken.  Anderzijds ook, omdat nieuws altijd gekleurd is. Het nieuws wat in Westerse landen tot ons komt, is heel anders, dan wat mensen in het Midden-Oosten te zien en te horen krijgen. Steeds vaker circuleren er complottheorieën op het internet, als er ergens een terroristische aanslag is gepleegd. Je kunt je afvragen of deze waar zijn of niet. Feit is wel, dat steeds meer mensen hetgeen ze op tv of in de krant krijgen voorgeschoteld, in twijfel durven trekken. We willen dat nieuwsberichten steeds meer met feiten worden onderbouwd, anders vergeten we die berichten snel weer.

Zijn jouw gedachten wel écht waar?

Waarom zou je dat dan ook niet kunnen doen met alle conversaties die in jouw hoofd plaatsvinden? Die conversaties waardoor je je klein gaat voelen, schuldig, en tekortschietend op meerdere fronten? Welke bewijzen vind jij in je huidige leven, dat je lui bent en weinig ruggengraat hebt, als je een avondje thuis blijft bankhangen, in plaats van te gaan sporten?

Die bewijzen zal je moeilijk kunnen vinden, als je incidenteel thuis blijft, omdat dat hetgeen is waar jouw lichaam behoefte aan heeft. Pas als de premie voor jouw sportschoolabonnement maandelijks wordt afgeschreven, zonder dat je überhaupt een sportschool van binnen hebt gezien, kun je je af gaan vragen, of jouw schuldgevoel een bepaalde basis heeft.

Hetzelfde geldt, als je je vaak schuldig voelt als het gaat om de balans tussen werk en privé. Voel jij je schuldig omdat je het gevoel hebt dat je je kinderen tekort doet, als jij geniet van je werk? Ga dan eens bewust op zoek naar bewijzen, waaruit blijkt, dat jouw kinderen opgroeien tot stabiele en evenwichtige personen, zelfs als je er niet altijd voor hen kunt zijn.

Veel kinderen geven aan, liever een ouder te hebben die er ECHT is, op belangrijke momenten, en die lekker in zijn of haar vel zit, dan dat ze een ouder hebben, die hele dagen aanwezig is, maar met versnipperde aandacht. Als jij je kinderen doordeweeks maar een paar uur per dag kunt zien, zal je sneller geneigd zijn qualitytime te reserveren, en je mobiele telefoon aan de kant te leggen.

Mag je genieten of cijfer jij jezelf weg?

Als jij geniet van het werk wat je doet en de bijdrage die je daarmee kunt leveren aan de samenleving, dan wordt jij geen gelukkige mama als je die baan opzij schuift omwille van je kinderen. Gelukkige kinderen hebben gelukkige ouders, en daarom is het zo belangrijk dat je ook goed voor jezelf wilt zorgen. Ga eens op zoek naar bewijzen voor jouw situatie, die aantonen, dat je schuldgevoel misplaatst is!
Welke bewijzen kun jij allemaal vinden?

Wil je hulp bij het controleren van je schuldgevoel en andere emoties?

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen, en waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen, meer grip krijgt op je reacties en emoties, en bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?

Mijn kaartenset zal de basis vormen van een online programma, waarmee jij definitief de regie over jouw leven kunt terugnemen. Jij wordt de manager van jouw ikken. In de aanloop naar deze training, zal ik wekelijks schrijven over de ikken, en de belangrijkste deelpersonages met je delen.

Volg me dus, als jij meer grip wilt krijgen op jouw ikken!

Lief zijn voor jezelf: hoe de zorgende kan zorgen voor een gebrek aan waardering

lief zijn voor jezelf

Lief zijn voor jezelf: hoe goed zorg jij voor jezelf?

Mensen die zorgen voor anderen, hebben vaak een goed imago. Wie goed doet, goed ontmoet, is niet voor niets een populair gezegde. Hoe komt het dan, dat veel mensen die een zorgende aan het stuur hebben, het idee hebben dat zij tekort gedaan worden?

Ze zijn een expert in geven. Niets is hen teveel. Toch lijkt het, alsof er van al die zorg maar weinig terugkomt bij de zorgende zelf. De zorgende kan zelfs wel eens het idee hebben, dat de taak die hij vervult, een ondankbare is. Je geeft, je geeft, en je blijft geven, maar waardering blijft uit. Denk alleen maar eens aan al die keren, dat je gefrustreerd tegen je partner en/of kinderen hebt geroepen, dat het lijkt, alsof jij de enige bent, die het interesseert dat het huis opgeruimd en schoon is. Jouw zorgende kant, een ontzettend mooie kwaliteit, kan er dan zorgen dat je teleurgesteld en verbitterd raakt.

De zorgende als bodyguard

Elk deelpersonage wat in jou vertegenwoordigd is, is ontstaan vanuit een positieve intentie. Als je zorgende kwaliteiten in je hebt, zal je die willen koesteren, omdat je deze op veel gebieden kunt inzetten.

Maar soms gebeurt er iets in onze jeugd, waardoor we het idee kunnen krijgen, dat als we zorgen voor anderen, we daar iets voor terug kunnen krijgen. Dit is vaak het geval, bij kinderen die bedoeld, of onbedoeld van hun ouders het signaal hebben gekregen, dat liefde voorwaardelijk is. Als ze zich van hun beste kan laten zien, wordt er van hen gehouden.

Ontstaan vanuit een onschuldige aanleiding

Het hoeft dan lang niet altijd te gaan over ouders die hun kinderen verwaarlozen. Als je altijd te horen krijgt, dat je ontzettend lief bent, omdat je je ouders zo goed kunt helpen, ga je daar als kind als vanzelf in geloven.

Jouw deelpersonages willen je beschermen tegen afwijzing en kritiek. Iedereen wil immers dat er van hen wordt gehouden. Als klein kind ben je voor je kansen op overleving zelfs afhankelijk van mensen die van je houden. Uit kleine, goedbedoelde, stimulerende opmerkingen richting een kind, kan dus zomaar DE ZORGENDE als bodyguard worden geboren.

Deelpersonages die de overhand krijgen in jouw leven, zijn vaak ontstaan uit een bodyguardfunctie. Neem je hen op latere leeftijd mee, als je al lang volwassen bent, en ze niet meer over je hoeven te waken, dan raken ze vaak uit balans. De zorgende kan dan alleen nog maar zorgen, en vindt het lastig, om toe te staan, dat er ook wel eens voor jou wordt gezorgd.

Verlangen naar erkenning

Maar je verlangt er wel naar. Als je zorgt voor anderen, is dat ineens niet onbaatzuchtig meer. Je verlangt ernaar gewaardeerd te worden om je inzet. En als die waardering uitblijft, ga je je verbeten wijden aan je taak als zorgende. Eens zal je toch wel gezien worden?

Hoe komt het dat het vaak voelt, alsof je geen erkenning en waardering krijgt voor je inzet?

Lief zijn voor jezelf: disbalans tussen geven en ontvangen

Als jouw ZORGENDE uit balans is, en het stuur van jouw leven heeft overgenomen, dan sta je in de GEEF-stand. Mensen die teveel geven, vinden het vaak ontzettend lastig, om te ONTVANGEN. Ze willen wel ontvangen, maar hebben een blinde vlek ontwikkeld voor complimenten, of uitingen van liefde en waardering.

Als je niet kunt ontvangen, dan schep je automatisch afstand tussen jou en de ander. Als een ander afstand ervaart, wordt het lastiger om een oprechte verbinding met je aan te gaan. En goedkeuring of waardering toon je nu eenmaal makkelijker, als je echte verbinding ervaart. Vaak gebeurt dit onbewust.

Ontvangen is voor mij ook best lastig

Een voorbeeld. Laatst had ik last van een heftige menstruatie, waardoor mijn buik erg opgeblazen was. Een collega complimenteerde me met de rok die ik op dat moment aan had. Stond me goed, vond ze. In plaats van het compliment te ontvangen, diende ik haar meteen van repliek. “Jammer alleen dat ik eruit zie alsof ik 7 maanden zwanger ben!”, beet ik haar toe. (Behalve dat ik moeite met ontvangen, was mijn innerlijke criticus ontzettend in haar element.)

Stiekem hoopte ik, dat de collega mijn woorden af zou zwakken, en me zou sussen, maar dat gebeurde niet. In plaats daarvan wendde ze zich van me af, en zei dat ze dan wel koffie ging zetten, “omdat ze hier geen zin in had.” Op dat moment voelde het even, alsof ze afwees, maar al snel realiseerde ik me, dat ik haar juist had afgewezen, door haar vriendelijke woorden niet te ontvangen. De verwijdering die tussen ons was ontstaan, had ik zelf gecreëerd!

De worsteling van een klant

Een ander voorbeeld. Een klant van me, die ontvangen lastig vindt, klaagde tegen me, dat haar partner nooit eens spontaan waardering voor haar toont. Ze had besloten uitgebreid zijn lievelingseten voor hem te koken, ondanks dat het die dag erg warm was. Voor haarzelf zou ze volstaan hebben met een simpele salade, maar voor hem had ze alles uit de kast gehaald.

Het eerste wat haar partner zei toen hij thuiskwam, was dat hij de candybar, waar hij de hele weg naar huis al zin in had, maar in de kast zou laten liggen, nu hij zag wat er op het vuur stond. Ze was zo gebrand op een dikke knuffel of omhelzing, dat ze zijn woorden totaal verkeerd interpreteerde. “Sta ik me uit te sloven voor die sukkel, heeft hij meer zin in een candybar!”, brieste ze tegen me. Het was geen gezellig diner geworden die avond. Van tevoren had ze een beeld in haar hoofd van een zwoele zomeravond vol passie, maar dat beeld was ver te zoeken geweest.

Wat kun je doen?

Heb jij het idee dat jouw ZORGENDE het stuur heeft overgenomen, en dat de balans tussen geven en ontvangen zoek is? Sta eens wat bewuster stil bij wat je van anderen kunt ontvangen. Neem een paar seconden ademruimte als iemand iets tegen je zegt, zodat je de woorden helemaal tot je kunt laten komen. Onderdruk je impuls om de ander meteen van repliek te dienen, maar zeg alleen “bedankt”. Verwonder je over het feit, dat wanneer je jezelf oefent in het bovenstaande, je jezelf steeds vaker “bedankt” zal horen zeggen.

Gaat dit je te snel, en neem je liever kleinere stapjes? Begin dan met jezelf toe te staan, dat je mag ontvangen. Creëer elke dag bewust een moment voor jezelf, waarin je jezelf toestaat te doen waar jij behoefte aan hebt. Een moment, al is het maar 10 minuten, waarbij je niet bezig bent met anderen, maar alleen met jezelf. Betuig vervolgens dankbaarheid naar jezelf, en geef jezelf de waardering en erkenning die je verdient!

Werk met mij samen en wordt weer lief voor jezelf!

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen, en waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen, meer grip krijgt op je reacties en emoties, en bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?

Mijn kaartenset vormt de basis van een online programma, waarmee jij definitief de regie over jouw leven kunt terugnemen. Jij wordt de manager van jouw ikken. Wil jij een gratis voorproefje van de training? Schrijf je dan NU in voor mijn GRATIS videotraining “Meer grip op stress”. www.praktijkdewaterspiegel.nl/gratis

 

Negatief zelfbeeld: ontmoeting met je schreeuwlelijk

negatief zelfbeeld

negatief zelfbeeld

De schreeuwlelijk is bij uitstek één van de personages in ons, waar we het lastig mee kunnen hebben. Die ervoor zorgt dat we onszelf veroordelen. Of anderen veroordelen. Hoe vaak heb jij gedacht over een ander: “Hou eens je grote bek, en gedraag je?”
Juist als je sterke oordelen hebt over je eigen schreeuwlelijk, of die van een ander, kan het ontzettend interessant zijn, om dit deel in jezelf beter te leren kennen.

Negatief zelfbeeld: de verschijningsvormen van de schreeuwlelijk

Laatst kwam er een vader in de praktijk. “Ik faal als vader, en ga mijn eigen vader achterna. Ik ben niet leuk en lief, en schreeuw alleen maar. Hoe kunnen mijn kinderen een fijne band met me opbouwen als ik zo’n schreeuwlelijk ben”, vroeg hij me.
Falen als ouder. Een gevoel dat veel ouders zullen herkennen. Bijna iedereen bekruipt wel eens het gevoel “het niet goed te doen.” Bij deze vader ging het nog een stapje verder. Zijn angst, om in de voetsporen van zijn vader te treden, die altijd verbaal agressief en dominant was geweest, ging ver. Zo ver, dat hij nauwelijks kon geloven, dat gedrag altijd een keuze is, en dat je je niet hoeft te laten leiden, door één van jouw deelpersonages aan het stuur.

De functie van de schreeuwlelijk

Ervan uitgaande dat ieder deelpersonage is ontstaan vanuit een positieve intentie, zijn we eerst samen gaan kijken naar de functie van zijn schreeuwlelijk. Wanneer liet de schreeuwlelijk het meest van zich horen? Als je ontspannen bent, en lekker in je vel zit? Nee, altijd in tijden van drukte en stress. Als zijn drie kinderen protesteerden bij het tandenpoetsen en bedrituelen, dan lag de schreeuwlelijk sneller op de loer. Eén huilend en mopperend kind naar bed brengen, dat is nog tot daar aan toe, maar als er drie kinderen aan het dreinen zijn… Logisch dat je dan een korter lontje krijgt.

Ikzelf heb ook een schreeuwlelijk. Vooral tijdens het autorijden laat hij regelmatig van zich horen. Ben ik moe en hongerig na een lange dag vol klanten en huisbezoeken, dan moet iedereen die voor mij rijdt, vooral doorrijden en normaal doen. Lukt dat niet, of vind ik dat dat onvoldoende lukt, dan scheldt mijn schreeuwlelijk graag half autorijdend Nederland de huid vol. Zeker als ik alleen in de auto zit (wat meestal het geval is), dan kan mijn schreeuwlelijk ongegeneerd schelden en foeteren. Trots ben ik er niet op. Toch is mijn schreeuwlelijk redelijk onschuldig, want anderen hebben er geen last van. Alleen toen ik laatst door de buurman werd aangesproken, wat er aan de hand was, omdat hij me luid schreeuwend door het dorp had zien rijden, had ik het liefst door de grond willen zakken…..

De invloed van cultuur op onze oordelen

Onschuldig of niet, een schreeuwlelijk heeft altijd een duidelijk doel en functie. We veroordelen onszelf erom, omdat het lijkt op het ontladen van stress en frustratie. En daar kun je best manieren voor verzinnen, die minder agressief zijn. Volg een yogales, mediteer, ga even douchen.. Maar ongegeneerd schreeuwen en tieren, dat is not done. Zo zit onze cultuur niet in elkaar. En wij mensen zijn kuddedieren, willen liever niet teveel afwijken van wat gangbaar of “normaal” is. Als we afwijken van de gangbare norm, bestaat de kans dat we voor “aso” of “tokkie” worden versleten, en dat wil niemand.

Negatief zelfbeeld: wat is de behoefte van jouw schreeuwlelijk?

Beter is het dan, om naar de onderliggende behoefte te kijken. Wat wil de schreeuwlelijk werkelijk voor je? Wil hij gehoord worden, of wil hij alleen maar rust? Als je schreeuwlelijk begint te schreeuwen, is dat, omdat hij ergens behoefte aan heeft.

Bij de vader in mijn praktijk werd het al snel duidelijk. De schreeuwlelijk liet alleen van zich horen, als vader ontzettende behoefte had aan rust. Met een veeleisende baan, wisselende diensten, en een druk gezin met drie kleine kinderen is het niet vreemd, dat je emmertje soms vol loopt. In plaats van eerst bewust zelf even te ontspannen, vond deze vader, dat zijn kinderen altijd op nummer één dienden te staan. Hun behoeftes, maar ook de behoeftes van zijn vrouw, gingen altijd voor die voor hem. En op het moment dat vader de uitputting nabij was, van het voortdurend maar dóór blijven gaan, nam de schreeuwlelijk steeds het stuur over. De intentie van de schreeuwlelijk was helemaal niet, om zijn kinderen bang te maken, en hen te laten gehoorzamen. De intentie van de schreeuwlelijk was, dat vader een keer ruimte zou maken voor zijn eigen behoeftes.

Luisteren naar je behoeftes

Vader had nooit geleerd, zijn eigen grenzen te verkennen en te bepalen. Door zijn strenge opvoeding, had hij alleen geleerd zich aan te passen aan de grenzen van zijn ouders. Als hij hun grenzen eerbiedigde, was er relatieve rust en harmonie in huis. Nu, in zijn volwassen leven, paste hij zich nog steeds voortdurend aan, en rekte zijn eigen grenzen op. Nu hij dit zag, kon hij zijn schreeuwlelijk omarmen, in plaats van veroordelen. Hij kon de liefdevolle boodschap van de schreeuwlelijk horen, dat hij het waard is eigen grenzen te bepalen.

Al na een week was het verschil in zijn gezin voelbaar. Vader maakte bewust ruimte, om uit drukke en hectische situaties te stappen, en eerst even ademruimte te nemen. Door bewust te ademen, en ruimte te nemen voor ontspanning, verdween zijn schreeuwlelijk steeds meer naar de achtergrond. Aan zijn kinderen vroeg hij, of zij hem wilden helpen het schreeuwmonster te bedwingen. Door samen tijd te maken voor rust en ontspanning.

Kinderen zijn ontzettend gevoelig voor sfeer en stemmingen. Op het moment dat de stemming van hun vader verbeterde, verliep het bedritueel ook veel harmonieuzer.

Het omarmen van je schreeuwlelijk

Ook ik ben mijn schreeuwlelijk meer gaan omarmen. Krijg ik het gevoel dat ik wil schreeuwen in de auto? Dan keer ik even naar binnen, en voel wat mijn werkelijke behoefte is. Vaak is mijn bloedsuikerspiegel te laag na een lange dag. Een stukje chocola of een tabletje dextro doet dan wonderen voor mijn humeur!

Heb jij ook een schreeuwlelijk die je graag zou willen temmen? Stel jezelf de vraag: wat is mijn gevoel? En vervolgens, wat is mijn behoefte? Laat je verrassen door de uitkomst!

Wil jij samen met mij werken aan een beter zelfbeeld?

Ik ben Mariska Ruissen, coach, trainer en maker van de “Aan het stuur”- kaarten. Kaarten waar de 40 meest voorkomende deelpersonages op staan afgebeeld. Deelpersonages waar jij je in kunt herkennen. Zodat jij ze beter kunt begrijpen, en waarmee je hun ontstaansgeschiedenis kunt achterhalen. Waarmee jij jezelf beter leert begrijpen, meer grip krijgt op je reacties en emoties, en bovenal manager kunt worden van jouw ikken. Jij wilt zelf toch de chauffeur van jouw bus zijn, en bepalen welke kant jouw leven op gaat?

Mijn kaartenset zal de basis vormen van een online programma, waarmee jij definitief de regie over jouw leven kunt terugnemen. Jij wordt de manager van jouw ikken. In de aanloop naar deze training, zal ik wekelijks schrijven over de ikken, en de belangrijkste deelpersonages met je delen.
Volg me dus, als jij meer grip wilt krijgen op jouw ikken!